Centraal Museum, Utrecht 2002

Karin van Dam (1959) tekent. Niet alleen met potlood en papier, maar ook met ruimtelijke materialen zoals netten en buizen, stalen constructies, vijvers, putten, rubberen matten, draadjes, stoffen, gazen en andere ongebruikelijke spullen. De keuze van het materiaal is inspirerend en bovendien doorslaggevend voor het eindresultaat: een ruimtelijke tekening van groot formaat. Daarin hebben de materialen hun oorspronkelijke functie verloren en een nieuwe, poëtische lading gekregen. Veel van Van Dams werken zijn geïnspireerd op het thema van de stad, en vooral op de veranderlijkheid van stedelijke structuren, waarin sporen van geschiedenis en hedendaagse dynamiek samenvloeien. In deze installatie, die Karin van Dam speciaal voor het Centraal Museum maakte, zijn die uitgangspunten een eigen leven gaan leiden...