Viewpoint Tokyo

Patterns and Structures
by Karin van Dam
De 23 wijken van Tokio heb ik bewandeld en ik heb mij laten meevoeren met de drie onder- en bovengrondse netwerken. Tokio oogt groots monumentaal maar is tegelijkertijd ook kwetsbaar en fragiel.
Door alle lagen en verstrengelingen van wegen en gebouwen van de stad weet je eigenlijk niet meer welke aardlaag de echte is. Via straten en trappen daal en stijg je steeds weer naar een volgende laag. Zonder dat je het direct in de gaten hebt sta je opeens van bovenaf te kijken naar een holte waar je net was.

Tokio bouwt in de hoogte en diepte maar als je het nader beschouwt gaat het om een papieren filigraan netwerk. De bevingen die zich in de aarde afspelen zijn onvoorspelbaar en kunnen in één klap alles doen veranderen. Ook al schijnen de nieuwe grote gebouwen op enorme spiralen te staan om het gebouw te laten meeveren. Die spanning vind ik fascinerend. In het Science Museum laten ze een monitor met een kaart van Japan zien, waarop de fluctuaties van de actuele schuddingen van 5 steden zichtbaar worden. Het hart onder de stad wordt op een grafiek in beeld gebracht.

Planten, bomen en bloemen; de sporen ervan werden in mijn werk nooit gedragen. Het gaat in mijn werk altijd om het bouwen en het aaneenrijgen van de dingen. Toch staat het groen in Tokio onlosmakelijk in de stad vast. Al is het maar het geluid van de insecten dat beheerst wordt op deze plekken en je op ruime afstand al doet stilstaan. Onzichtbare beestjes (cicada) die tezamen zoveel monotoon geluid maken dat het een soort mediterende cocon vormt. Ze werken als levend cement tussen de bebouwde plekken.

 I have walked through Tokyo's twenty-three districts and some of the suburbs and I have travelled on the city's three underground and overground transport networks. Tokyo appears to be monumental but is also vulnerable and fragile. Because of the streets' and buildings' numerous interwoven changes of level you are no longer aware which is the actual ground level. Via streets and stairs you constantly ascend and descend to different layers. Without really being aware of it you are suddenly looking down on a cavity in which you stood only moments before.

Tokyo builds skywards and deep beneath the ground, but upon closer examination the city is actually a paper-thin filigree network. The earth tremors are unpredictable and can change everything with a single stroke. The new tall buildings stand upon enormous springs to allow them to move with the vibrations. I find this tension fascinating and thought about it often wherever I was in the city. In the Science Museum there is a monitor with a map of Japan showing the earth's tremors in real time: the beating heart beneath the city transformed into a graphic image.

I never use botanical elements such as trees, plants or flowers in my work, which is always concerned with constructions and accumulations of objects. Nonetheless, in Tokyo nature is inextricably embedded in the city, even if only in the sounds of the insects that dominate in certain places and which hold your attention from a great distance. Invisible creatures that together create such a great monotonous sound that they form a sort of meditative cocoon. They act as a sort of living cement between the built-up sites.