|
Karin
van Dam created the work Floating, Collapsible City System and
Rising Coils for the Vleeshal: a gigantic installation built up
from diverse materials such as tents, sunscreens for car windows,
drainage pipes, prefab pools and rope.
The work is spread out like a cityscape throughout the space of
De Vleeshal. What's special in van Dam's work is her ability to
reconcile apparent opposites. The origin of spatial installations
can be found in her two-dimensional collages and drawings. The
structuring principles often used in collages are clearly recognisable
in the various layers of her installations. One would think that
Van Dam had taken the shapes drawn on paper, released them and
set them free in the space. This thought is suggested by her direct
and sketchy way of working, wich finds its resonance in the spaces
of De Vleeshal.
Another paradoxical aspect of her work is that it is both physical
and virtual. Quite often one can recognise the origin of the materials,
but abstaction. A walk along and through her work is thus as much
a tangible and physical as an unreal experience. It is as if the
work still partially exists in Van Dam's imagination.
|
Karin
van Dam heeft voor De Vleeshal het werk Floating, Collapsible
City System and Rising Coils gerealiseerd: een reusachtige installatie
gerealiseerd van uiteenlopende materialen als tentjes, zonneschermpjes
voor autoruiten, drainage buizen, prefab-vijvers en touw.
Het werk strekt zich als een stedelijk landschap uit door de gehele
ruimte van De Vleeshal. Bijzonder is de manier waarop Van Dam
in haar werk schijnbare tegenstellingen met elkaar weet te verenigen.
Zo vinden haar bij uitstek ruimtelijke installaties hun oorsprong
in de twee dimensionale media collages en tekeningen. De gelaagdheid
van haar installaties is echter direct herkenbaar als een bij
collages veel gebruikt ordeningsprincipe. Het is alsof Van Dam
getekende vormen van hun papier heeft bevrijd en in de ruimte
heeft los gelaten. Dit komt mede door haar hele directe en schetsmatige
manier van werken die, net als de diepzwarte kleur van haar installatie
in contrast met de witte ruimtes van De Vleeshal, een duidelijke
relatie heeft met tekenen.
Een ander paradoxaal aspect van haar werk is dat het zowel fysiek
als virtueel is. De oorsprong van de materialen is vaak te herleiden,
maar het geheel dat zij ermee maakt heeft een wonderlijk abstractieniveau.
Door en langs haar werk lopen is daarmee tegelijkertijd een tastbare
en fysieke, als een onwerkelijke ervaring. Het is alsof het werk
zich nog gedeeltelijk in Van Dam's verbeelding bevind, waar de
toeschouwer mag ronddwalen.
|
